Monday, May 21, 2018

माझे गावं


माझे गांव

ते गाव असे मनोहर,
तेथे फुले फुलती सुंदर,
चोहोबाजूनी असे डोंगर,
पुर्व दिशेला रांगणागड.

सुर्य उगवतेा गडावरून,
पहा झाला अरूणोदय,
हाक मारीतो मंजूळ,
उठा उठा सकलजन.

नदी वाहते खळाखळा,
लाविते कामाचा लळा,
सह्याद्री करीतो राखण,
म्हणतो रहा खुशाल.

वाटते गांव शहरात,
वसले आहे जंगलात,
वाटते गांव मुंबईत,
परी आहे कुडाळात.

गांव नांदते आनंदात,
सुखविते रहीवाशास,
म्हणूनी मज आवडते,
माझे गांव गिरगांव.
*****   संभाजी  कृष्णा  घाडी
*****  वेताळ बांबर्डे


(गिरगांव हे माझे आजोळ असून त्या गांवात व्यावसाय धंद्या निमित्त वडील स्थाईक झाले होते. गिरगांवात (ता.कुडाळ, जि.सिंधुदुर्ग) मी लहानाचा मोठा झालो असून  वयाची 25 वर्षे तेथे घालविली आहेत.)

No comments:

Post a Comment

​पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?

 ​पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी? ​कान्हाला राधा हल्ली, भेटलीच नाही, पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी? ​यमुनेचा तीर आता, सुना सुना भासे, र...