Thursday, October 22, 2026

माझ्याच मनाला खातं

 

माझ्याच मनाला खातं

 

नाही तुझी माझी ओळख,

फक्त तुला पाहिले मी ।

माझ्या मनातील भावना,

तुझ्यासाठी वाहिल्या मी ।।

 

तुझ्या नयनांचे गुपित,

माझ्या नयनांनी हेरले ।

माझ्या मनातील भावना,

मी तुला देऊ केले ।।

 

तेज तुझ्या नयनांचे,

नाही आता अनोळखे ।

पाहत जाईन जेवढे,

होत जाईल ते नवे ।।

 

जेव्हा तुझी भेट होते,

तुझी माझी नजर मिळते ।

माझ्या मनाला वाटते,

तुझी नजर मला शोधते ।।

 

तुझ्या मनातील मी,

नाही कधी समजू शकलो ।

म्हणून मी तुला कधी,

माझी नाही म्हणू शकलो ।।

 

माझं म्हणणं सोपं असतं,

कारण ते भावनिक असतं ।

ठोकर मिळाल्यावर ते,

माझ्याच मनाला खातं ।।

 

 ✍️  संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी

          वेताळ बांबर्डे











प्रेमगंध

 

प्रेमगंध

 

प्रीतीच्या पाखरा,

नको भराऱ्या मारू ।

जीवनातल्या आनंदाला,

गगनात नको सोडू ।।

 

उतर खाली भूतलावरी,

मौज करूया दोन जिवांनी ।

मौजेतल्या आनंदाने,

खुलवूया पृथ्वी सारी ।।

 

मनातल्या भावनांचा,

वाहू दे ग आज प्रवाह ।

मिळवूनी हे दोन्ही प्रवाह,

करू प्रीतीचा इथे संगम ।।

 

संगमातल्या त्या मौजेची,

तुला न ठावे मौज आसुरी ।

दोन जिवांच्या प्रेम कळीची,

फुलणारी ती प्रेम पाकळी ।।

 

फुलू दे ग या इथे फुलाला,

सुगंध वाहेल चौफेराला ।

निसर्ग होईल धुंद आज गं,

तुझ्या नी माझ्या प्रेमगंधानं ।।

 

 ✍️  संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी

          वेताळ बांबर्डे



मनातील एक कोपरा...

 🌹 मनातील एक कोपरा... 🌹


काही नाती रक्ताची नसतात, हृदयाच्या अगदी जवळ असतात,

शब्दांनी सांगता येत नसतात, पण डोळ्यांतून व्यक्त होत असतात.


मन गुंतलं तुझ्यात माझं, मनापासून कबूल करतो,

पण या मनात स्वार्थ नाही, हेही तुला खात्रीने सांगतो.


आपापल्या संसारात आपण, सुखी आहोत हे खरं आहे,

तरी मनाच्या एका कोपऱ्यात, तुझंच नाव कोरलेलं आहे.


तुझं आयुष्यात असणं, जीवनाला एक अर्थ देतं,

तुला गमावण्याच्या भीतीने, माझंच मन गप्प राहतं.


नको तुझ्यावर हक्क कोणता, नको कुठल्याच नात्याचं ओझं,

तुझ्या मैत्रीची साथ असावी, एवढंच आहे मागणं माझं.


सुखात तुझ्या सामील व्हावं, दुःखात तुझी सावली बनावं,

तुझ्या मनातलं अबोल दुःख, मैत्रीच्या स्पर्शाने समजून घ्यावं...


माझ्या शब्दांनी कधी काळी, या मैत्रीला गालबोट लागलं,

तर गैरसमज दूर सारून, आपलं नातं घ्यावं तू सावरून.


तू माझी फक्त मैत्रीण नाहीस, माझ्या अस्तित्वाचा भाग आहेस,

आयुष्याच्या गर्दीत खुलून दिसावं, असं सुंदर गुलाबी नातं आहेस.


मागणं आहे देवाकडे, मैत्री तुझी हरवू नये,

मनाच्या एका कोपऱ्यातून, तुझं नाव कधी पुसलं जाऊ नये.


कवी: श्री. संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी,

मु.पो: वेताळ बांबर्डे, कुडाळ, सिंधुदुर्ग .




Friday, October 9, 2026

फक्त मलाच भेटायला ये

 फक्त मलाच भेटायला ये

नको तुझी आश्वासनं सखे,
तुझ्या भेटीची खरी वेळ दे.
वेळ काढून एकदा तरी,
फक्त मलाच भेटायला ये.

भेटायला येते म्हणतेस,
वाट पाहायला लावतेस.
तुझी वाट पाहण्यात माझे,
सारे आयुष्य निघून जाते.

माहीत नसेल तुला सखे,
तुझी आठवण रोज येते.
तुझ्याच आठवणीने माझ्या,
दिवसाची सुरुवात होते.

तुझ्या आठवणीत सखे मी,
दिवसभर गुंतून राहतो.
रोज रात्री स्वप्नात सखे गं,
तुझाच चेहरा मी पाहतो.

आता अति झुलवू नकोस,
जुनीच रेघ ओढू नकोस.
असा अंत तू पाहू नकोस,
मला एकटा सोडू नकोस.
---------------------------------------
कवी: श्री. संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी,
मु.पो: वेताळ बांबर्डे, कुडाळ, सिंधुदुर्ग





गणराया रे विघ्नहर्ता

गणराया रे विघ्नहर्ता


ओम गं गणपतये नमो नमः, वंदन करितो प्रथम तुला l 

तुझ्या कृपेची आस आम्हाला, गणराया रे विघ्नहर्ता ll


तूच गजानन तूच गणेशा, विनायका तू एकदंता l 

गणाध्यक्ष तू भालचंद्र तू, बुद्धिनाथ तू वक्रतुंडा ll


मयुरेश्वर तू सिध्दीविनायक, चिंतामणी तू वरदविनायक l

 गिरिजात्मज तू विघ्नेश्वर तू, महागणपती बल्लाळेश्वर ll


विघ्नराजेंद्र कृष्णपिंगाक्ष, गजवक्त्र तू धूम्रवर्ण तू l

 गौरीसुता तू सिद्धिदाता, लंबोदर तू गजकर्णका ll


हेरंब विकट तू प्रथमेश्वरा, शूर्पकर्ण सुमुख तू मंगलमुर्ती l

 अनेक नामे तुझीच देवा, आळवितो दर्शन दे मजला ll


कवी: श्री. संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी,

मु.पो: वेताळ बांबर्डे, कुडाळ, सिंधुदुर्ग





Tuesday, August 4, 2026

नाती कशी अशी ही...


 नाती कशी अशी ही...


​नाती कशी अशी ही, विस्कळीत झाली l
जी हृदयानजीक होती, ती फार दूर गेली llधृll

​गेले किती उन्हाळे, पावसाळे किती गेले l
नाती जळून गेली, नाती धुवून गेली ll१ll

​भेट झाली जरी समोरी, मने फार दूर गेलीl
जरी भेटलो समोरी, ओळखीची खूण गेली ll२ll

​येता येता शब्द ओठी, वाणी अबोल झाली l
मनातील भावनांची, इथे धुळधाण झाली ll३ll

​शोधतो मी आजही, ती माणसे हरवलेली l
अश्रूंच्या या पुरामध्ये, माणसे वाहून गेली ll४ll

​गैरसमजाची भिंत, नको तितकी वाढली l
आपुलकीची ती वाट, अंधारात हरवली ll५ll

​आरोपांच्या धुरळ्यात, माया ती विरून गेली l
आपुलकीची ती जागा, आता रिकामीच उरली ll६ll

कवी:- श्री. संभाजी रुक्मिणी कृष्णा घाडी,
वेताळ बांबर्डे, कुडाळ, सिंधुदुर्ग




Wednesday, June 10, 2026

​पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?

 ​पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


​कान्हाला राधा हल्ली, भेटलीच नाही,

पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


​यमुनेचा तीर आता, सुना सुना भासे,

राधेविना कान्हाला, सूर ना गवसे,

पावा ठेवी ओठांवर, राधेचाच सूर धरी,

पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


​कान्हाला कोणतेच काम, आता का सुचेना?

राधेविना कान्हाला, गोड काही लागेना,

कान्हाचा हा जीव आता, कासावीस होई,

पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


​कुंजवनी वाहे आता, शांत गार वारा,

शांत झाला कान्हा, झाली शांत रासक्रीडा,

पैंजणांचा नाद नाही, कान्हा व्याकुळ होई,

पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


​कान्हा व्याकुळ तर, वृंदावन व्याकुळ,

वृक्षवल्ली व्याकुळ आणि लताही व्याकुळ,

अधीर होऊन मन, कान्हा मनी खिन्न होई,

पुसे कान्हा राधिकेला, भेटशील कधी?


कवी: श्री. संभाजी कृष्णा घाडी

वेताळ बांबर्डे, कुडाळ, सिंधुदुर्ग





माझ्याच मनाला खातं

  माझ्याच मनाला खातं   नाही तुझी माझी ओळख, फक्त तुला पाहिले मी । माझ्या मनातील भावना, तुझ्यासाठी वाहिल्या मी ।।   तुझ्या नयनां...