प्रेमगंध
प्रीतीच्या पाखरा,
नको भराऱ्या मारू ।
जीवनातल्या आनंदाला,
गगनात नको सोडू ।।
उतर खाली भूतलावरी,
मौज करूया दोन जिवांनी ।
मौजेतल्या आनंदाने,
खुलवूया पृथ्वी सारी ।।
मनातल्या भावनांचा,
वाहू दे ग आज प्रवाह ।
मिळवूनी हे दोन्ही प्रवाह,
करू प्रीतीचा इथे संगम ।।
संगमातल्या त्या मौजेची,
तुला न ठावे मौज आसुरी ।
दोन जिवांच्या प्रेम कळीची,
फुलणारी ती प्रेम पाकळी ।।
फुलू दे ग या इथे फुलाला,
सुगंध वाहेल चौफेराला ।
निसर्ग होईल धुंद आज गं,
तुझ्या नी माझ्या प्रेमगंधानं ।।
✍️ संभाजी रुक्मिणी कृष्णा
घाडी
वेताळ बांबर्डे
No comments:
Post a Comment